ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 20 85 2014 05 01 An Explanation of Energy Corridors upon Theories of International Relations: A Case Study of the TAPI and the Peace Pipeline تبیین مسیرهای انتقال انرژی براساس نظریه‌های روابط بین‌الملل: مطالعه موردی خط لوله تاپی و صلح 161 189 14428 FA Journal Article 2015 09 27 In the multipolar system with the supremacy of a single pole, international agendas are usually determined by the hegemonic power. The hegemonic power has also more freedom of act in determination of goals, interests and countering with its oppositions in a comparison with bipolar and multipolar structures. An example of the mentioned composition of international agendas can be seen in the area of determining energy corridors. TAPI pipeline is a good instance. This pipeline has been proposed as an alternative of the peace pipeline. Despite its strategic and geo-economic situation of Iran, this project tries to exclude Iran from regional and international political equations. This literature addresses the following main question: Which factors lead to the suspension of the executive trend of the peace pipeline and its being replaced by TAPI pipeline? In order to answer the mentioned question, the following hypothesis is used: Structural pressures of the international system through “socialization” and “competition”, and their impact on decisions and policy makings of those countries that participated in the TAPI gas pipeline project, are the main cause for the suspension of the executive trend of peace pipeline and its being replaced by TAPI pipeline. <em>در نظام چند قطبی معطوف به تک قطب دستورکار بین المللی عمدتاً توسط قدرت هژمون تعیین می‌شود. قدرت هژمون همچنین در تعیین اهداف، منافع و مقابله با معارضین خود از آزادی عمل بیشتری در مقایسه با ساختار دو قطبی و چند قطبی بر خوردار است. نمونه</em><em>‌</em><em>ای از این تدوین دستورکار بین</em><em>‌</em><em>المللی را می توان در حوزه تعیین مسیر خطوط انتقال انرژی ملاحظه کرد. طرح خط لوله تاپی نمونه ای از این مورد است. خط لوله مزبور به عنوان یک جایگزین در مقابل خط لوله صلح مطرح است و با وجود موقعیت مناسب استراتژیک و ژئواکونومیک ایران در جهت کنار زدن ایران از معادلات سیاسی منطقه</em><em>‌</em><em>ای و بین</em><em>‌</em><em>المللی ایفای نقش می</em><em>‌</em><em>کند. </em> <em>سوال اصلی مقاله حاضر</em><em> ای</em><em>ن است که چه عواملی باعث به تعلیق درآمدن روند اجرایی خط لوله صلح و مطرح شدن خط لوله تاپی به جای آن شده است؟ در پاسخ به</em><em>سوال فوق این فرضیه را مطرح می</em><em>‌</em><em>کنیم که فشارهای ساختاری نظام بین</em><em>‌</em><em>الملل از طریق "جامعه پذیری" و "رقابت" و تأثیر آن</em><em> بر </em><em>تصمیم</em><em>‌</em><em>گیری</em><em>‌</em><em>ها و سیاست</em><em>‌</em><em>گذاری</em><em>‌</em><em>های کشورهای سهیم در طرح خط لوله تاپی، عامل اصلی به تعویق افتادن روند اجرایی خط لوله صلح و مطرح شدن طرح تاپی به جای آن است. </em> https://ca.ipisjournals.ir/article_14428_790ed1befbc24b257db60ed066b6d3cb.pdf