ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 24 101 2018 04 21 Russia – India – China Triangle and the Possibility of a Cooperation Network مثلث روسیه-هند-چین (ریک) و امکان ایجاد شبکه نوظهور همکاری 117 148 31762 FA محمدرضا جهانگیری دانشجوی دکتری روابط بین‌الملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رفسنجان خسرو وفایی سعدی استادیار گروه روابط بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رفسنجان Journal Article 2018 07 07 The Russia – India – China Triangle is one of the first mechanisms that were used to encounter the US centered international order by the eastern powers which brought along the SCO and BRICS. Russia, India and China’s foreign ministers troika is actually an attempt for making a cooperation network among revisionist powers. Given the bilateral, trilateral and multilateral relations between the three mentioned countries, the question is whether such a goal is possible or not. The article’s achievement proves that although having relative potentialities and strong motivations for changing the US centered international order, the Russia – India – China Triangle is not capable of achieving the goal in the present situation. That is rooted in their diverse perception about the nature of this change and the position of each three country in the future of such a new order.  Therefore strengthening the perspective of a change in international order is assessed as a positive measure for these players. Using an explanatory - analyzing method, the literature tries to find out the inefficiency causes in mechanisms of Russia – India – China Triangle. <em>مثلث روسیه-هند-چین موسوم به ریک از ساز‌و‌کارهایی به‏شمار می‌رود که پس از جنگ سرد از سوی قدرت‏های شرقی در جهت تغییر یا تعدیل ساختار نظم بین‏الملل آمریکایی- محور پدید آمد. این هدف سپس به شکل گسترده‌تری در قالب سازمان همکاری شانگهای، ائتلاف بریک و بعدها، بریکس پیگیری شده است. سه‏گانه وزرای خارجه روسیه، هند و چین در واقع تلاشی است برای ایجاد شبکه نوظهور همکاری میان قدرت‏های تجدیدنظرطلب به‏منظور تغییر نحوه حکمرانی جهانی و تأسیس نظم بین‏المللی چندقطبی. با توجه به روابط دوجانبه، سه‏جانبه و چندجانبه ریک، پرسش مقاله حاضر این است که آیا تحقق چنین هدفی ممکن است و چرا؟ یافته‏های مقاله هم‏راستا با فرضیه آن نشان می‏دهد که مثلث روسیه-هند-چین به‏رغم برخورداری از ظرفیت‏های نسبی و انگیزه‏های قوی برای تغییر نظم بین‏المللی آمریکا-محور از انجام این هدف در شرایط کنونی عاجز است؛ چراکه هرچند مسکو، دهلی نو و پکن در خصوص نیاز به نظمی چندقطبی یا نظام چندمرکزی روابط بین‏الملل اتفاق‏نظر دارند، اما ادراکات آنها از ماهیت این تغییر و جایگاه هر یک از این سه کشور در نظم بین‏المللی آینده در اساس واگرا است. نتیجه آنکه تعامل بیشتر شبکه ریک در قالب گروه‏های هم‏فکر بزرگ‏تر همچون بریکس و یا سازمان همکاری شانگهای و بریکس پلاس که ایران یکی از گزینه‏های حضور در آنها است، می‏تواند با تقویت چشم‏انداز تغییر نظم جهانی موجود به نفع کشورهای نوظهور و درحال توسعه تا حد زیادی بر رقابت درونی روسیه-هند-چین و واگرایی میان آنها فائق آید. مقاله حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و با بهره‏گیری از روش تبیینی در پی کشف علل ناکارآمدی سازوکار ریک برآمده است.</em><br /> <strong> </strong> https://ca.ipisjournals.ir/article_31762_ae4b023d09c50fbd267176ede23a3fa7.pdf