ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 25 105 2019 04 21 Turkey's Foreign Policy Outlines in Central Asia راهنمای سیاست خارجی ترکیه درآسیای مرکزی 161 190 36194 FA امین کوشکی استادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران. علی بصیری ‏نیا استادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. Journal Article 2019 08 18 With the collapse of the Soviet Union, Ankara was very hopeful about the implementation of pan – Turkism. Turkey's expectations in this regard were largely based on the fact that the Central Asian Republics would welcome the idea and at the same time, revival of Russian power was unlikely. Nevertheless, neither the ideology of Pan-Turkism nor Ottomanism led to the victory of its ideals over realities of the region and the international system. The main purpose of this literature is to examine the areas and influential motivations which affect a change of Turkey's foreign policy strategy in Central Asia. Therefore, the present paper addresses the following question: “How Turkey's foreign policy in Central Asia has been affected by developments during the twenty-first century?” The initial response of the authors to this question, based on the preliminary evidence, emphasizes that Turkey's foreign policy outlines in Central Asia during the twenty-first century was influenced by the following factors: a failure to reach tangible achievements through its presence in the Central Asia; the rejection of Pan-Turkism ideology by the Central Asian societies; the presence of the West in the region; and the failure of the unwritten alliance of Turkish government with the Gülenists”. In order to examine the mentioned hypothesis, the theoretical framework of classical neo-realism has been applied.  <em>با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی آنکارا امید زیادی به ایجاد یک جهان ترک متحد داشت. انتظارات ترکیه در این خصوص به ‏طور عمده بر فرض استقبال جمهوری ‏های آسیای مرکزی از این ایده و درعین حال نامحتمل دانستن فرض احیای قدرت روسیه استوار بود. با این همه نه ایدئولوژی پان‏ ترکیسم و نه نوعثمان ‏گری پیروزی آرمان‏ های این کشور بر واقعیت ‏های منطقه و نظام بین ‏الملل را باعث نشدند. هدف اصلی مقاله، واکاوی زمینه ‏ها و انگیزه ‏های مؤثر بر تغییر راهبرد سیاست خارجی ترکیه در آسیای مرکزی است. از این رو، مقاله حاضر حول محور این پرسش شکل گرفته ‏است که «راهنمای سیاست خارجی ترکیه در آسیای مرکزی طی سده بیست‏</em><em>‎</em><em>ویکم چه تحولاتی داشته ‏است، زمینه ‏ها و انگیزه‏ های مؤثر بر این تحولات کدام هستند؟» پاسخ اولیه نویسندگان به این پرسش با توجه به شواهد اولیه موجود این بوده است که «راهنمای سیاست خارجی ترکیه در آسیای مرکزی طی سده بیست ‏و یکم تحت تأثیر عدم موفقیت این کشور در کسب دستاوردهای ملموس از حضور در آسیای مرکزی، رد ایدئولوژی پان ‏ترکیسم از سوی جوامع آسیای مرکزی، حضور مستقیم غربی ‏ها در منطقه و شکست ائتلاف نانوشته دولت ترکیه با گولنیست ‏های سردمدار نفوذ مذهبی- ایدئولوژیک ترکیه در آسیای مرکزی به ‏تدریج از آرمان ‏های ملی ‏گرایانه و فعالیت نیابتی از جانب غرب به ‏سمت تعقیب سیاست‏ های واقع ‏گرایانه مستقل سوق یافته است». </em> https://ca.ipisjournals.ir/article_36194_c69657b504b93b9e403e6b3f34aaa3e7.pdf