ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 28 120 2023 02 20 Strategic Culture and Islamic Republic of Iran’s Foreign Policy Towards Afghanistan (1358-1398) فرهنگ استراتژیک و سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در قبال افغانستان (1398-1358) 25 54 703161 FA محمدتقی جهانبخش دانشجوی دکتری روابط بین الملل، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران 0000-0002-5044-9805 غلامعلی چگنی زاده دانشیار گروه روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران 0000-0002-5044-9805 اصغر کیوان‌حسینی دانشیار گروه روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران 0000-0002-5044-9805 Journal Article 2023 03 12 Strategic culture is one of the new concepts in international relations literature which has been used by Jack Snyder for the first time. Scientific studies regarding the effects of strategic culture on Islamic Republic of Iran’s behavior have been mainly conducted during the two recent decades and specifically after the rise of crises regarding the nuclear power case and ballistic missile program. The main question of the present paper states: how the strategic culture has been shaping the Islamic Republic of Iran’s foreign policy regarding Afghanistan from 1358 to 1398? Our provisional answer to this question is that strategic culture, through shaping strategic and consistent behaviors, has led the Islamic Republic of Iran to adopt a consistent and ultra-discourse policy towards Afghanistan from 1358 to 1398, unlike the political and discourse-related developments within the country. The present paper is descriptive-analytical and the researcher gathered the necessary data through library resources, social media and interview with Iran’s foreign policy authorities who have been responsible for Afghanistan issues. <strong>فرهنگ استراتژیک ازجمله مفاهیم نو در ادبیات روابط بین‌الملل است که نخستین بار توسط جک اسنایدر مورد استفاده قرار گرفت. بررسی‌های علمی انجام‌شده پیرامون آثار فرهنگ استراتژیک بر رفتارهای جمهوری اسلامی ایران به طور عمده طی دو دهه اخیر و به‌ویژه با بحرانی شدن پرونده هسته‌ای و سپس برنامه موشک‌های بالستیک صورت گرفته است. تلاش ما در این مقاله معطوف به بررسی این سؤال خواهد بود که فرهنگ استراتژیک چگونه به سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در قبال افغانستان طی سال‌های 1358 تا 1398 شکل داده است؟ پاسخ موقت به این پرسش آن است که فرهنگ استراتژیک از طریق شکل‌دهی به رفتارهای استراتژیک و پایدار موجب شده است که جمهوری اسلامی ایران طی سال‌های 1358 تا 1398، برخلاف تحولات سیاسی و گفتمانی داخلی، سیاستی نسبتاً مستمر و فراگفتمانی در قبال افغانستان داشته باشد. این مقاله از نوع توصیفی ـ تحلیلی بوده و پژوهشگر داده‌های مورد نیاز را با استفاده از منابع کتابخانه‌ای، فضای مجازی و مصاحبه با برخی از متصدیان سیاست خارجی کشورمان در قبال افغانستان طی دوره مورد مطالعه جمع‌آوری نموده است</strong><strong>. </strong> https://ca.ipisjournals.ir/article_703161_f796a4ed6bd6dd21ede2117babea3db9.pdf