ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 31 132 2025 12 22 The Impact of Nation-Building on the Transformation of Women’s Identity in the Soviet (1917–1991) and Post-Soviet (1991–2022) Periods: A Case Study of Kazakhstan تاثیر ملت‌سازی بر دگرگونی هویت زنان در دوران شوروی (۱۹۱۷-۱۹۹۱) و پساشوروی (۱۹۹۱-۲۰۲۲): مطالعه موردی قزاقستان 3 32 732623 10.22034/ca.2025.2074158.1937 FA طیبه قلی پوری دانشگاه تهران 0009-0003-8089-1631 الهه کولایی مطالعات منطقه‌ای، دانشکده علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-9655-0995 Journal Article 2025 10 16 Following the October Revolution of 1917, the process of identity formation in the Soviet Union was profoundly shaped by Bolshevik socialist ideology. A central aspect of this ideology was the redefinition of the “woman question” and the deliberate construction of the so-called “New Soviet Woman,” envisioned as an individual capable of actively participating in family, political, and economic spheres. In this regard, institutions such as the Zhenotdel, operating under the banner of gender equality, endeavored to incorporate women as an essential and influential component of both the Party and state apparatus, providing them with educational, social, political, and professional opportunities. The Bolshevik project, through the creation of the myth of the “New Socialist Woman,” produced a novel gender identity that stood in explicit contrast to contemporary European models.<br>The collapse of the Soviet Union in 1991, however, precipitated profound structural and ideological transformations in Kazakhstan. The engagement of international organizations and NGOs, while ostensibly aimed at promoting gender equality, often served to consolidate market-oriented economic policies and reinforce Kazakh nationalist agendas, rather than substantially improving women’s social conditions. Consequently, many of the achievements attained by women during the Soviet period were eroded, and their social standing gradually declined. Although Soviet nation-building had played a critical role in the creation of a new female identity, post-Soviet nationalism and neoliberal reforms significantly hindered the persistence of these gains and exposed women to new socio-political challenges. پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷، روند شکل‌گیری هویت در چارچوب ایدئولوژی سوسیالیستی بلشویک‌ها سامان گرفت. یکی از محورهای اصلی این ایدئولوژی بازآفرینی مسئله زن و تلاش برای ساخت «زن جدید شوروی» بود؛ زنی که بتواند هم‌زمان در حوزه‌های خانواده، سیاست و اقتصاد نقشی فعال داشته باشد. در این زمینه، سازمان‌هایی چون سازمان زنان حزب کمونیست <br>با شعار برابری جنسیتی کوشیدند زنان را به‌عنوان نیرویی فعال در حزب و دولت معرفی کنند و با ایجاد فرصت‌های آموزشی، اجتماعی، سیاسی و شغلی، آنان را به مشارکت در ساختار قدرت تشویق کنند. ایدئولوژی بلشویکی با ساختن اسطوره «زن جدید سوسیالیست»، هویت جنسیتی تازه‌ای را پدید آورد که در تقابل با الگوهای اروپایی قرار می‌گرفت. با فروپاشی اتحاد شوروی در سال ۱۹۹۱، قزاقستان دستخوش دگرگونی‌های ساختاری و ایدئولوژیک شد. ورود سازمان‌های بین‌المللی و ایجاد سازمان‌های غیردولتی در پی فروپاشی اتحاد، هرچند در ظاهر با هدف حمایت از برابری جنسیتی بود، اما در عمل بیش از آنکه به بهبود شرایط اجتماعی زنان بینجامد، در خدمت نهادینه‌سازی سیاست‌های اقتصادی بازارمحور و تقویت ملی‌گرایی قزاقی قرار گرفت. در نتیجه این روند، بخشی از دستاوردهای زنان در دوران شوروی تضعیف شد و جایگاه اجتماعی آنان به تدریج کاهش یافت. اگرچه ملت‌سازی شوروی در بازآفرینی هویت زنان نقشی اساسی داشت، ملی‌گرایی قزاقیِ پساشوروی و اصلاحات نولیبرال مانع تداوم دستاوردهای پیشین شد و وضعیت زنان را با چالش‌های تازه‌ای رو‌به‌رو ساخت. https://ca.ipisjournals.ir/article_732623_be38ab2d97d54fe1cc5767ec1b17742b.pdf