ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 مقالات آماده انتشار 2026 01 05 Ceramics as a Cultural Bridge: A Study of Artistic and Technical Exchanges between Iran and Anatolia from the 2nd to the 8th Century AH" سفال به عنوان پلی فرهنگی: مطالعه‌ای بر تبادلات هنری و فنی میان ایران و آناتولی از قرن دوم تا هشتم هجری قمری 733326 10.22034/ca.2025.2060794.1888 FA مهدی کاظم پور Tabriz Islamic Art University, Azadi St, Hakim Nizami Sq, Tabriz, Iran 0000-0001-9734-6961 Journal Article 2025 05 16 This study explores the cultural exchanges between Iran and Anatolia through ceramics from the 2nd to the 8th century AH. During this period, under the influence of empires such as the Byzantine, Seljuk, and Ilkhanid, the transmission of knowledge and artistic styles in pottery between the two regions became widespread.<br><br>The aim of the research is to identify the shared ceramic styles of Iran and Anatolia during the 2nd to 7th centuries AH in order to understand the evidence of mutual cultural and artistic influences.<br><br>The research questions are as follows:<br><br>Which types of ceramics were produced in both Iran and Anatolia?<br><br>What role did trade routes and the migration of artists and craftsmen play in the transfer of ceramic technologies and in shaping the styles of Iranian and Anatolian pottery?<br><br>This study adopts a descriptive-analytical method, and the data has been collected through library and digital sources.<br><br>The findings indicate that ceramic types such as Champleve,, Agh Kand, Lusterware, Mina’i ware, Lajvardina, and turquoise-and-black-painted wares were produced in both regions, yet they exhibit local stylistic differences. Trade routes—particularly the Silk Road and maritime routes—played a crucial role in the transmission of ceramic technologies and in influencing stylistic developments. In addition, the migration of artists and craftsmen, military invasions, and religious and spiritual beliefs significantly contributed to the cultural interactions between Iran and Anatolia. این پژوهش به بررسی تبادلات فرهنگی میان ایران و آناتولی از طریق سفال در طی قرون دو تا هشتم هجری قمری می‌پردازد. در این دوره، تحت تأثیر امپراتوری‌هایی مانند بیزانس، سلجوقیان و ایلخانان انتقال دانش و سبک‌های هنری در سفالگری میان این دو منطقه رواج داشته است. هدف تحقیق، مشخص نمودن سبک های سفالی مشترک ایران و آناتولی طی قرون دوم تا هفتم ه.ق برای فهم شواهدی از نحوه تأثیرات متقابل فرهنگی و هنری است. سؤالات پژوهش: کدام گونه‌های سفالی به‌صورت مشترک در ایران و آناتولی تولید شده‌اند؟ مسیرهای تجاری و مهاجرت‌های هنرمندان و صنعتگران چه نقشی در انتقال فناوری‌های سفالگری و تأثیرگذاری بر سبک‌های سفالینه‌های ایران و آناتولی داشته‌اند؟ روش پژوهش این تحقیق به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده و شیوه گردآوری اطلاعات به‌صورت کتابخانه‌ای و الکترونیکی است. نتایج نشان می‌دهد که گونه‌های سفالی شانلوه، آق‌کند، زرین‌فام، مینایی، لاجوردین و فیروزه قلم-مشکی در هر دو منطقه تولید شده‌اند، اما دارای تفاوت‌های سبک‌شناختی محلی هستند. مسیرهای تجاری، به‌ویژه جاده ابریشم و راه‌های دریایی، نقش مهمی در انتقال فناوری‌های سفالگری و تأثیر بر سبک‌های سفالی داشته اند. همچنین مهاجرت هنرمندان و صنعتگران، تهاجمات نظامی و باورهای دینی و مذهبی در تعاملات فرهنگی میان ایران و آناتولی نقش اساسی ایفا کرده اند. https://ca.ipisjournals.ir/article_733326_361bd6566330055d1373587b34e08bf7.pdf