ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 32 133 2026 04 21 The Identity Factor in China's Foreign Policy: A Comparative Assessment of the Hu Jintao and Xi Jinping Eras مولفه هویت در سیاست خارجی چین؛مطالعه مورد دوران هوجینتائو و شی جین پینگ 31 54 733332 10.22034/ca.2025.2071666.1923 FA علی اشرف نظری دانشیار دانشگاه تهران 0000-0002-1391-5483 پرهام پوررمضان پژوهشگر گروه کشمکش و همکاری در خاورمیانه،مرکز پژوهش های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه،ایران ،تهران 0000-0001-7375-0054 Journal Article 2025 09 14 <strong>The Identity Factor in China's Foreign Policy: A Comparative Assessment of the Hu Jintao and Xi Jinping Eras</strong> <strong> </strong> National identity is one of the fundamental factors shaping states’ foreign policy, with China serving as a prominent example of its profound influence on foreign policy decision-making. The main objective of this study is to conduct a comparative analysis of the impact of components of national identity and identity-shaping discourses on China’s foreign policy during the leadership periods of Hu Jintao and Xi Jinping. The central research question explores how national identity and prevailing identity discourses have influenced the direction and orientation of China’s foreign policy across these two eras. The research hypothesis posits that while the core principles of China’s foreign policy have exhibited considerable continuity, shifts in identity discourses and perceptions of China’s global position have resulted in notable changes in foreign policy priorities and approaches. The findings demonstrate that the Hu Jintao era was marked by a cautious and pragmatic approach, emphasizing economic development, multilateralism, and international cooperation. In contrast, Xi Jinping’s leadership has been characterized by a stronger emphasis on national identity, the integrated use of hard and soft power, and the pursuit of a more assertive and strategically proactive global role for China. Overall, evolving perceptions of China’s position in the international order and the growing focus on national power have been the primary drivers behind the transformation of the country’s foreign policy. هویت ملی به‌عنوان یکی از عوامل بنیادین در شکل‌دهی به سیاست خارجی کشورها عمل می‌کند. در این میان، جمهوری خلق چین به‌عنوان یکی از بازیگران صحنه بین‌الملل، نمونه‌ای شاخص از تأثیرگذاری هویت بر روندها و تصمیم‌گیری‌های سیاست خارجی محسوب می‌شود. هدف اصلی این مطالعه، انجام تحلیل تطبیقی درباره تأثیر مؤلفه‌های هویت ملی و گفتمان‌های هویت‌ساز بر سیاست خارجی چین و همچنین شناسایی وجوه تشابه و تمایز این دو دوره است. پرسش پژوهش این است که هویت ملی و گفتمان هویتی چگونه بر سیاست خارجی چین در دوره‌های رهبری هو جینتائو و شی جین‌پینگ تأثیر گذاشته است؟.فرضیه پژوهش بر این امر استوار است که اگرچه اصول کلیدی سیاست خارجی چین در هر دو دوره از تداوم نسبی برخوردار بوده، اما تفاوت در گفتمان‌های هویتی و نیز برداشت از موقعیت جهانی چین، به تغییراتی در اولویت‌بندی‌ها و جهت‌گیری‌های سیاست خارجی این کشور منجر شده است. یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که دوره هو جینتائو با رویکردی محتاطانه و تمرکز بر توسعه اقتصادی در قالب چندجانبه‌گرایی و همکاری‌های بین‌المللی همراه بود، در حالی که در دوره شی جین‌پینگ، با تقویت مؤلفه‌های هویت ملی و به‌کارگیری توأمان قدرت سخت و نرم، نقش فعال‌تر و راهبردی‌تری برای چین در عرصه جهانی تعریف شده است. تحلیل هویت ملی و گفتمان‌های هویتی،سهم تعیین‌کننده‌ای در جهت‌دهی به راهبردهای بین‌المللی این کشور دارد.ارزیابی تطبیقی حاکی از آن است که تغییر در درک و تصور از جایگاه چین در نظم بین‌الملل و تأکید فزاینده بر قدرت ملی، از عوامل اصلی تغییر در رویکردهای سیاست خارجی این کشور بوده است. https://ca.ipisjournals.ir/article_733332_92723007e2064208f58e30898457b626.pdf