ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 31 132 2025 12 22 The Impact of Nation-Building on the Transformation of Women’s Identity in the Soviet (1917–1991) and Post-Soviet (1991–2022) Periods: A Case Study of Kazakhstan تاثیر ملت‌سازی بر دگرگونی هویت زنان در دوران شوروی (۱۹۱۷-۱۹۹۱) و پساشوروی (۱۹۹۱-۲۰۲۲): مطالعه موردی قزاقستان 3 32 732623 10.22034/ca.2025.2074158.1937 FA طیبه قلی پوری دانشگاه تهران 0009-0003-8089-1631 الهه کولایی مطالعات منطقه‌ای، دانشکده علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-9655-0995 Journal Article 2025 10 16 Following the October Revolution of 1917, the process of identity formation in the Soviet Union was profoundly shaped by Bolshevik socialist ideology. A central aspect of this ideology was the redefinition of the “woman question” and the deliberate construction of the so-called “New Soviet Woman,” envisioned as an individual capable of actively participating in family, political, and economic spheres. In this regard, institutions such as the Zhenotdel, operating under the banner of gender equality, endeavored to incorporate women as an essential and influential component of both the Party and state apparatus, providing them with educational, social, political, and professional opportunities. The Bolshevik project, through the creation of the myth of the “New Socialist Woman,” produced a novel gender identity that stood in explicit contrast to contemporary European models.<br>The collapse of the Soviet Union in 1991, however, precipitated profound structural and ideological transformations in Kazakhstan. The engagement of international organizations and NGOs, while ostensibly aimed at promoting gender equality, often served to consolidate market-oriented economic policies and reinforce Kazakh nationalist agendas, rather than substantially improving women’s social conditions. Consequently, many of the achievements attained by women during the Soviet period were eroded, and their social standing gradually declined. Although Soviet nation-building had played a critical role in the creation of a new female identity, post-Soviet nationalism and neoliberal reforms significantly hindered the persistence of these gains and exposed women to new socio-political challenges. پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷، روند شکل‌گیری هویت در چارچوب ایدئولوژی سوسیالیستی بلشویک‌ها سامان گرفت. یکی از محورهای اصلی این ایدئولوژی بازآفرینی مسئله زن و تلاش برای ساخت «زن جدید شوروی» بود؛ زنی که بتواند هم‌زمان در حوزه‌های خانواده، سیاست و اقتصاد نقشی فعال داشته باشد. در این زمینه، سازمان‌هایی چون سازمان زنان حزب کمونیست <br>با شعار برابری جنسیتی کوشیدند زنان را به‌عنوان نیرویی فعال در حزب و دولت معرفی کنند و با ایجاد فرصت‌های آموزشی، اجتماعی، سیاسی و شغلی، آنان را به مشارکت در ساختار قدرت تشویق کنند. ایدئولوژی بلشویکی با ساختن اسطوره «زن جدید سوسیالیست»، هویت جنسیتی تازه‌ای را پدید آورد که در تقابل با الگوهای اروپایی قرار می‌گرفت. با فروپاشی اتحاد شوروی در سال ۱۹۹۱، قزاقستان دستخوش دگرگونی‌های ساختاری و ایدئولوژیک شد. ورود سازمان‌های بین‌المللی و ایجاد سازمان‌های غیردولتی در پی فروپاشی اتحاد، هرچند در ظاهر با هدف حمایت از برابری جنسیتی بود، اما در عمل بیش از آنکه به بهبود شرایط اجتماعی زنان بینجامد، در خدمت نهادینه‌سازی سیاست‌های اقتصادی بازارمحور و تقویت ملی‌گرایی قزاقی قرار گرفت. در نتیجه این روند، بخشی از دستاوردهای زنان در دوران شوروی تضعیف شد و جایگاه اجتماعی آنان به تدریج کاهش یافت. اگرچه ملت‌سازی شوروی در بازآفرینی هویت زنان نقشی اساسی داشت، ملی‌گرایی قزاقیِ پساشوروی و اصلاحات نولیبرال مانع تداوم دستاوردهای پیشین شد و وضعیت زنان را با چالش‌های تازه‌ای رو‌به‌رو ساخت. https://ca.ipisjournals.ir/article_732623_be38ab2d97d54fe1cc5767ec1b17742b.pdf

ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 31 132 2025 12 22 Why and how Russia cooperated with the European far-right from 1991 to 2024: Case study; Germany, Italy and France چرایی و چگونگی همکاری روسیه با جریان راستِ تندرو اروپا از سال 1991 تا 2024 میلادی: مطالعه موردی؛ آلمان، ایتالیا و فرانسه 33 60 732617 10.22034/ca.2025.2070589.1919 FA مهدی نوری چورتی دانشجوی دکتری مطالعات جهان، حوزه روسیه دانشگاه تهران 0009-0008-9506-5574 مهدی سنایی دانشیار مطالعات اروپا دانشگاه تهران و معاون سیاسی دفتر رییس جمهور 0009-0008-9506-5574 Journal Article 2025 09 02 After the collapse of the Soviet Union in 1991, Russia sought to redefine its place in the international order and influence European politics. One of Moscow's strategies included strengthening and supporting the far-right movement in key Western European countries such as Germany, Italy, and France. This article uses a qualitative method and a descriptive-analytical approach to examine why and how Russia cooperated with the far-right movement in Western Europe (Germany, France, and Italy) between 1991-2024. From a strategic perspective, Russia sees this cooperation as a tool to weaken the cohesion of the European Union, NATO, and Western liberal values. In return, European far-right parties and movements have benefited from Russia's financial, media, and diplomatic support. This study examines different dimensions of cooperation, focusing on three countries: Germany (centered on the Alternative for Germany party), France (Front national/ Rassemblement national), and Italy (Brothers of Italy and the Lega Nord). The findings show that these relations have not only affected the domestic politics of these countries to some extent, but have also become one of Russia's new geopolitical tools in soft war. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال 1991م، روسیه به‌دنبال بازتعریف جایگاه خود در نظم بین‌المللی و تاثیرگذاری در سیاست‌های اروپا بوده است. یکی از راهبردهای مسکو، تقویت و حمایت از جریان راست تندرو در کشورهای کلیدی اروپای غربی نظیر آلمان، ایتالیا و فرانسه را شامل می‌شد. این مقاله با روشی کیفی و با رویکردی توصیفی-تحلیلی به‌بررسی چرایی و چگونگی همکاری روسیه با جریان راست تندرو اروپای غربی (آلمان، فرانسه و ایتالیا) در بازه زمانی 1991 تا 2024م می‌پردازد. از منظر راهبردی، روسیه این همکاری را ابزاری برای تضعیف انسجام اتحادیه اروپا، ناتو و تضعیف ارزش‌های لیبرال غربی می‌داند و در مقابل، احزاب و جنبش‌های راست تندرو اروپایی از حمایت مالی، رسانه‌ای و دیپلماتیک روسیه بهره‌برداری کرده‌اند. این پژوهش، با تمرکز بر سه کشور آلمان (با محوریت حزب آلترناتیو برای آلمان)، فرانسه (جبهه ملی/ اجتماع ملی) و ایتالیا (حزب برادران ایتالیا و لیگ شمال)، ابعاد مختلف همکاری را مورد بررسی قرار می‌دهد. یافته‌ها نشان می‌دهد که این روابط نه‌تنها بر سیاست داخلی این کشورها تا حدی تاثیر گذاشته، بلکه به‌یکی از ابزارهای ژئوپلتیک نوین روسیه در جنگ نرم تبدیل شده است. https://ca.ipisjournals.ir/article_732617_09a0c818f47dbdf7a4bfa73be4560237.pdf

ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 31 132 2025 12 22 The War of Connection: The Role of Small Ports in International Corridors With Emphasis on the Development of Aktau and Kuryk Ports جنگ اتصال: نقش بنادر کوچک در کریدورهای بین‌المللی با تکیه بر توسعه بنادر آکتائو و کوریک 61 94 732620 10.22034/ca.2025.2077927.1951 FA حبیب الله ملکوتی فر دکتری روابط بین الملل از دانشگاه تهران و سرکنسول سابق جمهوری اسلامی ایران در آکتائو قزاقستان 0009-0008-0434-4667 Journal Article 2025 11 15 The emergence of small and medium-sized ports as vital nodes connecting remote areas in international transport is a dominant issue in global transport, given the importance of maritime and rail corridors. In recent years, the two small ports of Aktau and Kuryk have in recent years, through a clear and well-planned program, become one of the maritime transport nodes in several international corridors in the Caspian Sea, including the important Trans-Caspian Corridor and the Trasika Corridor. In addition, they play a major and very important role in the Chinese Belt and Road megaproject, and if the North-South Corridor is successful, they will be one of the key points of this project. ،This has been done through a clear and well-documented program. By examining this issue, this research seeks to investigate and prove the importance of small ports in the world, and especially in the Caspian Sea, for connecting important international corridors and ultimately their enormous impact on the regional and international economy. The research method is a combination of descriptive library and field research and uses the theories of developmental government and geoeconomics. ظهور بنادر کوچک و متوسط به عنوان گره های حیاتی و اتصال دهنده مناطق دور افتاده در حمل و نقل بین المللی با توجه به اهمیت یافتن کریدورهای دریایی و ریلی موضوعی مسلط در حمل و نقل جهانی است. دو بندر کوچک آکتائو و کوریک در سال های اخیر طی یک برنامه روشن و مدون تبدیل به یکی از گرههای حمل و نقل دریایی در چند کریدور بین المللی در دریای خزر از جمله کریدور مهم ترانس کاسپین و کریدور تراسیکا شده اند. علاوه بر این نقش اصلی و بسیار مهمی را در ابر پروژه کمربند و راه چین ایفا< می کنند و در صورت موفقیت کریدور شمال- جنوب از نقاط کلیدی این پروزه هستند. این پژوهش با بررسی این موضوع در پی بررسی و اثبات اهمیت بنادر کوچک در جهان و مخصوصا در دریای خزر برای اتصال دادن کریدورهای مهم بین المللی و نهایتا تاثیرات بسیار زیاد آنها در اقتصاد منطقه ای و بین المللی است. روش پژوهش ترکیب توصیفی کتابخانه ای و پژوهش میدانی است و از تئوری های دولت توسعه گرا و ژئواکونومی بهره می برد. https://ca.ipisjournals.ir/article_732620_b1649b9c16c24abab9b5fd221d1287ab.pdf

ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 31 132 2025 12 22 The Russian Security Dilemma in the Nordic-Baltic Region معمای امنیت روسیه در نوردیک-بالتیک 95 116 732613 10.22034/ca.2025.732613 FA رضا رحمتی عضو هیات علمی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0000-0002-7165-0583 Journal Article 2024 12 21 Since Russia's war with Georgia in 2008, the annexation of the Crimean Peninsula in 2014, its intervention in the Syrian conflict in direct opposition to Western interests, the invasion of eastern Ukraine on February 24, 2022, and its interference in the affairs of other countries, discussions about Russia's behavior and intentions have increased significantly in areas that have geographical proximity to Russia. Especially since the "Ukrainian issue" has a prominent non-geopolitical feature, and there are many "nation-states" with this feature in Russia's neighborhood and surroundings. The study of Russian foreign policy trends in the Nordic-Baltic region and the influential component of Russia's "compatriots abroad" can shed light on geopolitical trends in the Nordic and Baltic regions. The main question of this article is how the security dilemma has affected the relations between Russia and the Nordic-Baltic countries? Based on Russia’s understanding of the security dilemma, this research examines the issue that the security dilemma has expanded the scope of Moscow’s security threats to the Baltic and Nordic regions. “Uncertainty,” “self-reliance,” and “anarchy” in Russia’s foreign policy behavior have led to the weakening of national security dilemma in the Nordic-Baltic countries. This research will attempt to analyze Russia’s behavior in dealing with the Nordics and Baltics using the logic of the security dilemma. از زمان جنگ روسیه با گرجستان در سال 2008، الحاق شبه جزیره کریمه در سال 2014، مداخله در درگیری‌های سوریه در تقابل مستقیم با منافع غرب، تهاجم به بخش‌های شرقی اوکراین در 24 فوریه سال 2022 و مداخله در امور کشورهای دیگر ، بحث‌ها در مورد رفتار و نیات روسیه به‌طور قابل توجهی در مناطقی که چسبندگی جغرافیایی با روسیه دارند، افزایش یافته است. خصوصا که «مسئله اوکراین»، یک ویژگی برجسته غیرژئوپلیتیک داشته که «دولت-ملت‌های دارنده» این ویژگی در همسایگی و اطراف روسیه نیز کم نیستند. مطالعه روندهای سیاست خارجی روسیه در نوردیک-بالتیک و مولفه تاثیرگذار «هم‌وطنان خارج از کشور» روسیه، می‌تواند روندهای ژئوپلیتیک در نوردیک و بالتیک را مورد توجه دهد. سوال اصلی این مقاله این است که وضعیت معمای امنیت چگونه روابط بین روسیه و کشورهای نوردیک-بالتیک را متاثر ساخته است؟ این پژوهش بر اساس درک روسیه نسبت به معمای امنیت، به این موضوع می‌پردازد که معمای امنیت، دامنه تهدیدات امنیتی مسکو را به منطقه بالتیک و نوردیک گسترش داده است. «عدم قطعیت»، «خودیاری» و آنارشی» در رفتار سیاست خارجی روسیه منجر به تضعیف مولفه‌های امنیت ملی در کشورهای نوردیک-بالتیک شده است. این تحقیق تلاش خواهد کرد تا با استفاده از منطق معمای امنیت، به تحلیل رفتار روسیه در مواجهه با نوردیک‌ها و بالتیک‌ها پرداخته است. https://ca.ipisjournals.ir/article_732613_d55b7860f795d5cc63f5197707533561.pdf

ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 31 132 2025 12 22 Analysis of the goals of regional and trans-regional actors in the South Caucasus in the horizon of 2036 تحلیل اهداف کنشگران منطقه ای و فرامنطقه ای قفقاز جنوبی در افق 2036 117 144 732619 10.22034/ca.2025.732619 FA اسماعیل بابایی دانشجو دکتری روابط بین الملل دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی 0009-0001-3396-3474 مجید عباسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی تهران ، ایران Journal Article 2025 06 11 The South Caucasus region holds an important position in international politics in terms of energy resources, transit, geopolitical and geoeconomic importance. A region where the three countries of Azerbaijan, Armenia and Georgia, with their continued internal disputes and security instability, have prevented the formation of a common security complex and facilitated the influence and competition of regional and trans-regional actors in influencing the course of developments. Therefore, the main question is: what will be the approach of regional and transregional actors, their goals and position in achieving their interests in the South Caucasus in the horizon of 2035? In response to the main question, the main hypothesis claims that regional and transregional actors will adopt opposing approaches in the horizon of 2035 to achieve their strategic interests. And the geopolitical, political, and internal security challenges of the region and the contradictory alignment of the South Caucasus countries in proximity to regional and trans-regional powers in achieving national interests will make the security environment of the South Caucasus competitive, unbalanced, and critical, and will provide grounds for the influence of the aforementioned powers. The main goal of this research is to analyze and explain the interests of regional and trans-regional actors in the South Caucasus in the horizon of 2035 from the perspective of expert elites. The research method of this article is strategic foresight and Michel Goudet's structural analysis method, and the data collection tool is the use of books, articles, authentic documents, questionnaires, and semi-in-depth interviews experts and elites. منطقه قفقاز جنوبی به لحاظ منابع انرژی ، ترانزیت ، اهمیت ژئوپلتیک و ژئواکونومیک از جایگاه مهمی در سیاست بین الملل برخوردار است. منطقه ای که سه کشور آذربایجان، ارمنستان و گرجستان با تداوم اختلافات درونی و ناپایداری امنیتی، مانع شکل گیری یک مجموعه امنیتی مشترک شده و نفوذ و رقابت بازیگران منطقه ای و فرامنطقه ای را در تاثیرگذاری بر روند تحولات تسهیل کرده اند. لذا این پرسش اصلی مطرح می شود که رویکرد بازیگران منطقه ای و فرامنطقه ای ، اهداف و جایگاه آنها در دستیابی به منافع خود در قفقاز جنوبی در افق 2035چگونه خواهد بود ؟ در پاسخ به سؤال اصلی، فرضیه اصلی بر این مدعاست که بازیگران منطقه ای و فرامنطقه ای برای دست یابی به منافع راهبردی خود رویکردهای متضادی را در افق 2035 در پیش خواهند گرفت و چالش های ژئوپلتیک، سیاسی و امنیتی داخلی منطقه و چینش متضاد کشورهای قفقاز جنوبی در نزدیکی به قدرت های منطقه ای و فرامنطقه ای در دست یابی به منافع ملی، محیط مجموعه امنیتی قفقاز جنوبی را رقابتی، نامتوازن و بحرانی خواهد نمود و زمینه های نفوذ قدرت های مذکور را فراهم خواهد کرد. هدف اصلی این پژوهش تحلیل و تبیین منافع کنشگران منطقه ای و فرامنطقه ای در قفقاز جنوبی در افق 2035 از منظر نخبگان متخصص می باشد. روش پژوهش این مقاله آینده نگری راهبردی و روش تحلیل ساختاری میشل گوده و ابزار گردآوری اطلاعات نیز بهره گیری از کتب، مقالات، اسناد معتبر، پرسشنامه و مصاحبه نیمه عمیق با کارشناسان و نخبگان است. https://ca.ipisjournals.ir/article_732619_a26e0e9d5ed59089db90a6bf496a1714.pdf

ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 31 132 2025 12 22 The Geopolitical Dynamics of the TAPI Pipeline for Afghanistan During the Taliban Regime: Opportunities and Challenges افغانستان و خط لوله تاپی: بررسی دینامیسم ژئوپلیتیک 145 170 732614 10.22034/ca.2025.2067341.1908 FA شکیلا حسینی گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گیلان. رشت. ایران مهدی هدایتی شهیدانی هیات علمی گروه علوم سیاسی و روابط بین‌الملل دانشگاه گیلان. رشت. ایران 0000-0002-5145-8885 Journal Article 2025 08 01 The Turkmenistan-Afghanistan-Pakistan-India (TAPI) gas pipeline project, as one of the geoeconomic initiatives in Central and South Asia, has the potential to influence regional geopolitical equations. Afghanistan's transit position in this project makes the country a key point in connecting Central Asian gas resources to the high-consumption markets of South Asia. By posing the main question, "What geopolitical opportunities and challenges does the dynamism of the TAPI project create for Afghanistan?", the present study seeks to examine the geopolitical capacities and obstacles facing this country in the process of realizing the TAPI project. The research hypothesis is based on the fact that although the TAPI project can bring important benefits such as benefiting from transit income, attracting foreign investment, creating employment, strengthening economic ties with neighboring countries, and enhancing Afghanistan's geopolynomics; But on the other hand, challenges such as insecurity along the project route, lack of adequate technical and institutional infrastructure, the Taliban's ambiguous and inefficient political structure, competition between regional and trans-regional actors, and doubts about Turkmenistan's gas capacity have posed serious obstacles to the full realization of these opportunities. This research was conducted using a qualitative method and a descriptive-analytical approach, using reliable library, documentary, and digital resources. پروژه خط لوله گاز ترکمنستان–افغانستان–پاکستان–هند (تاپی) به‌عنوان یکی از ابتکارات ژئواکونومیک در آسیای مرکزی و جنوبی، پتانسیل تأثیرگذاری بر معادلات ژئوپلیتیکی منطقه‌ای را دارد. جایگاه ترانزیتی افغانستان در این پروژه، این کشور را به نقطه‌ای کلیدی در اتصال منابع گازی آسیای مرکزی به بازارهای پرمصرف جنوب آسیا تبدیل می‌کند. پژوهش حاضر با طرح این پرسش اصلی که «دینامیسم پروژه تاپی چه فرصت‌ها و چالش‌های ژئوپلیتیکی را برای افغانستان ایجاد می‌کند؟»، درصدد بررسی ظرفیت‌ها و موانع ژئوپلیتیکی فراروی این کشور در روند تحقق پروژه تاپی است. فرضیه تحقیق بر این مبنا است که اگرچه پروژه تاپی از یک سو می‌تواند منافع مهمی چون بهره‌مندی از درآمد ترانزیت، جذب سرمایه‌گذاری خارجی، ایجاد اشتغال، تقویت پیوندهای اقتصادی با کشورهای همسایه و ارتقاء نقش ژئوپلی‌نومیک افغانستان را به همراه داشته باشد؛ اما از سوی دیگر، چالش‌هایی نظیر ناامنی در مسیر پروژه، نبود زیرساخت‌های فنی و نهادی کافی، ساختار سیاسی مبهم و غیرکارآمد طالبان، رقابت بازیگران منطقه‌ای و فرامطقه‌ای و همچنین تردید در ظرفیت گازی ترکمنستان، تحقق کامل این فرصت‌ها را با موانع جدی مواجه ساخته است. این تحقیق با روش کیفی و رویکرد توصیفی– تحلیلی و بهره‌گیری از منابع کتابخانه‌ای، اسنادی و دیجیتال معتبر انجام شده است. https://ca.ipisjournals.ir/article_732614_67c2818ea270471ce6c526e5737971c4.pdf

ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 31 132 2025 12 22 Ethnic Issues of the Talysh Peoples in the Republic of Azerbaijan in Post-Soviet Era مسئله اقوام تالش و تات در آذربایجان بعد ازفروپاشی شوروی 171 190 732618 10.22034/ca.2025.2071914.1924 FA جلیل دارا علوم سیاسی،علوم انسانی،تربیت مدرس،تهران،ایران کوثر طالشی دانشجوی دکترا علوم سیاسی،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس،تهران،ایران 0009-0007-3048-712X Journal Article 2025 09 16 The collapse of the Soviet Union not only reshaped the borders of the Caucasus region but also marked a turning point in the political and social transformations of the Republic of Azerbaijan. Among those affected were non-Azeri Iranian ethnic groups, particularly the Talysh people. This study aims to examine the post-Soviet conditions of these two ethnic groups by exploring their identity, political, and social dimensions. Given the lack of research on the cultural and social agency of these communities, this investigation is deemed necessary. Focusing on understudied ethnic groups can offer deeper insights into identity-based roles in regional developments and the cultural balance of the South Caucasus. Using concepts from contemporary political sociology and a multilayered theoretical framework—including cultural hegemony, identity politics, and the geopolitics of ethnicity—this research analyzes mechanisms of cultural resistance and the growth of identity awareness among these groups. Employing a qualitative approach and relying on library sources and historical documents, the study seeks to answer how the cultural, social, and historical capacities of the Talysh people can be interpreted within the proposed theoretical framework, and how these communities have responded to identity-erasing policies. The hypothesis suggests that due to state-driven homogenization and the absence of independent civil institutions, the Talysh possess limited capacity for political agency. Nevertheless, signs of cultural resistance and the strengthening of intra-group identity awareness are observable. فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی نه‌تنها موجب دگرگونی در مرزهای منطقه قفقاز شد، بلکه نقطه‌عطفی در تحولات سیاسی و اجتماعی جمهوری آذربایجان نیز به‌شمار می‌آید. در این میان، اقوام غیرآذری ایرانی‌تبار به‌ویژه تالش‌ها، تحت تأثیر این تحولات قرار گرفتند. این مقاله با هدف مسئله‌شناسی وضعیت این دو قوم در دوره پساشوروی، به بررسی ابعاد هویتی، سیاسی و اجتماعی آنان می‌پردازد. از آنجا که خلأ مطالعاتی در زمینه ظرفیت‌های کنش‌گری فرهنگی و اجتماعی این اقوام وجود دارد، انجام این پژوهش ضروری به‌نظر می‌رسد. افزون بر این، تمرکز بر اقوام کمتر مطالعه‌شده می‌تواند به فهم دقیق‌تری از نقش‌آفرینی‌های هویتی در تحولات منطقه‌ای و توازن فرهنگی قفقاز جنوبی کمک کند. در راستای تحلیل این موضوع، پژوهش حاضر با بهره‌گیری از مفاهیم جامعه‌شناسی سیاسی جدید، در چارچوب نظری‌ چند لایه که شامل نظریه هژمونی فرهنگی، سیاست هویت و ژئوپلیتیک قومیت‌ها است، تلاش دارد سازوکارهای مقاومت فرهنگی و رشد آگاهی هویتی در میان این اقوام را تحلیل کند. این پژوهش با نگاهی تحلیلی، بهره‌گیری از روش کیفی و اتکا به منابع کتابخانه‌ای و اسناد تاریخی در پی پاسخگویی به این پرسش است که ظرفیت‌های فرهنگی، اجتماعی و تاریخی قوم تالش در چارچوب نظری مذکور چگونه قابل تحلیل‌اند و این جوامع در برابر سیاست‌های هویت‌زدا چه واکنشی نشان داده‌اند؟فرضیه پژوهش حاکی از آن است که در سیاست‌های همگون‌ساز دولت و فقدان نهادهای مدنی مستقل، اقوام تالش از ظرفیت محدودی برای کنش‌گری سیاسی برخوردارند. با این حال، نشانه‌هایی از مقاومت فرهنگی و تقویت آگاهی هویتی درون‌گروهی در میان آنان قابل مشاهده است. https://ca.ipisjournals.ir/article_732618_9dc6aec1e4933e44105f8fddc8a91fac.pdf

ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 31 132 2025 12 22 Turkey's Approach in the Nagorno-Karabakh Conflict بررسی رویکرد ترکیه در مناقشه قره باغ 191 218 732615 10.22034/ca.2025.2068010.1909 FA محمدرضا شالباف گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0009-0008-6276-5988 اردشیر سنایی دانشیار گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2025 08 04 The Second Nagorno-Karabakh War in 2020 marked a turning point in the geopolitical dynamics of the South Caucasus region. During this conflict, Azerbaijan succeeded in regaining control over the surrounding areas of Nagorno-Karabakh after nearly three decades. Turkey’s role as a key regional actor was particularly significant. Unlike its approach in the First Nagorno-Karabakh War that limited to political support, Turkey adopted a more aggressive strategy in the second conflict, offering comprehensive political, military, and media support to Azerbaijan, thereby playing a crucial role in its victory.<br>The main question of this article is: what are the underlying causes of Turkey's aggressive approach during this conflict? To answer this question, the study employs the theoretical framework of neoclassical realism, which argues that the foreign policy behavior of states is not solely determined by the structure of the international system. Instead, structural factors are filtered through domestic variables such as elite perceptions, strategic culture, and internal political considerations.<br>Accordingly, the main hypothesis of the article is that structural factors such as Russia’s passivity, Western indifference toward resolving the Nagorno-Karabakh conflict, and Turkey’s strategic alliance with Azerbaijan were interpreted and mediated by domestic factors including the consensus among Turkish political elites, a nationalist and Turkic-oriented discourse, the Justice and Development Party’s (AKP) interest in maintaining political power, and economic motivations. These combined dynamics ultimately led Turkey to adopt an aggressive foreign policy posture in the conflict. The research method is qualitative, based on a descriptive-analytical approach. جنگ دوم قره‌باغ در سال ۲۰۲۰ نقطه عطفی در تحولات ژئوپلیتیکی منطقه قفقاز جنوبی به شمار می‌رود؛ جنگی که طی آن جمهوری آذربایجان پس از نزدیک به سه دهه موفق شد کنترل خود را بر مناطق پیرامونی قره‌باغ کوهستانی باز پس گیرد. در این میان، نقش ترکیه به‌عنوان یکی از بازیگران اصلی منطقه‌ای برجسته بود. در این جنگ، ترکیه برخلاف رویکرد خود در جنگ اول قره‌باغ که تنها به حمایت سیاسی از آذربایجان محدود می‌شد، با اتخاذ رویکردی تهاجمی و حمایت همه‌جانبه (سیاسی، نظامی و رسانه‌ای)، نقش بسزایی در پیروزی آذربایجان ایفا کرد. پرسش اصلی این مقاله آن است که علل اتخاذ چنین رویکرد تهاجمی از سوی ترکیه چه بوده است؟ در پاسخ، نظریه واقع‌گرایی نوکلاسیک به‌عنوان چهارچوب نظری تحقیق مورد استفاده قرار گرفته است. این نظریه بر آن است که عوامل ساختاری نظام بین‌الملل به‌تنهایی کنش سیاست خارجی کشورها را تعیین نمی‌کنند، بلکه از طریق متغیرهای داخلی مانند ادراک نخبگان سیاسی، فرهنگ استراتژیک و ملاحظات داخلی فیلتر و تعدیل شده و در نهایت، رفتار سیاست خارجی کشورها را شکل می‌دهند. بنابراین در پاسخ به سؤال اصلی، این فرضیه مطرح می‌شود که «عوامل ساختاری نظیر انفعال روسیه، بی‌تفاوتی غرب نسبت به حل مناقشه قره‌باغ و اتحاد راهبردی ترکیه با آذربایجان، از طریق عواملی چون اجماع رهبران سیاسی ترکیه، گفتمان ملی‌گرایی ترک‌محور، منافع حزب عدالت و توسعه برای حفظ قدرت و منافع اقتصادی تفسیر و تعدیل شده و در نهایت ترکیه را به اتخاذ رویکرد تهاجمی سوق داده‌اند.» روش پژوهش کیفی و مبتنی بر رویکرد توصیفی-تحلیلی است. https://ca.ipisjournals.ir/article_732615_13650df31e8366a42774de7ac4c790fe.pdf

ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 31 132 2025 12 22 The Taliban's Water Approach: The Impact of the Qosh Tepe Project on Regional Conflict and Cooperation رویکرد آبی طالبان: تاثیر پروژه قوش تپه بر تعارض و همکاری منطقه ای 219 244 732621 10.22034/ca.2025.2067629.1907 FA جواد خادم زاده پژوهشگر 0009-0005-8167-035X Journal Article 2025 08 01 Given the scarcity of water resources, the way transboundary rivers are managed and utilized can either serve as a foundation for inter-state cooperation or become a source of heightened tensions and conflict. The countries of Central Asia, due to their significant water resource constraints, are highly sensitive to any changes or developments affecting their water systems. Accordingly, considering the geographical and climatic conditions of Afghanistan and Central Asia, the shared rivers between these countries hold strategic importance and lie at the heart of the region’s political, economic, and security interactions.In recent years, the Taliban’s return to power in Afghanistan has reshaped the hydropolitical landscape of the region. The group’s new water-related policies—particularly projects such as the Qosh Tepa Canal—have sparked concerns among downstream states, especially Uzbekistan and Tajikistan.This study seeks to answer the central questions: How have the Taliban’s water policies impacted the hydropolitical balance in the region? What opportunities or threats do these developments pose for the future of regional water cooperation? The main hypothesis argues that the Taliban, leveraging Afghanistan’s geographical position and its non-compliance with binding international water regimes, is attempting to strengthen its strategic leverage through initiatives like the Qosh Tepa project.Employing hydropolitical theories, this research aims to explore the emerging dynamics of regional water interactions and to assess the prospects for either cooperation or conflict over water in Central Asia. با توجه به کمبود منابع آبی ، نحوه مدیریت و بهره‌برداری از رودخانه‌های مرزی می‌تواند به‌عنوان منبعی برای همکاری‌های کشورها یا بستر تشدید تنش و منازعه عمل کند . کشورهای منطقه آسیای مرکزی نیز با توجه به محدودیت های گسترده که در عرصه منابع آبی از آن برخورداند نسبت به هرگونه تغییر و تحول در عرصه های منابع آاب خود بشدت حساس هستند لذا با توجه به موقعیت جغرافیایی و اقلیمی افغانستان و آسیای مرکزی، رودخانه‌های مشترک میان این کشورها از اهمیت راهبردی برخوردارند و در کانون تعاملات سیاسی، اقتصادی و امنیتی منطقه‌ای قرار دارند. در سال‌های اخیر، بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان چشم‌انداز جدیدی را در مناسبات هیدروپلتیک منطقه رقم زده است. سیاست‌های جدید طالبان در خصوص بهره‌برداری از منابع آبی، از جمله پروژه‌هایی نظیر کانال قوش‌تپه، نگرانی‌هایی را در میان کشورهای پایین‌دست به‌ویژه ازبکستان و تاجیکستان ایجاد کرده است.پرسش‌های اصلی این تحقیق آن است که چگونه سیاست‌های آبی طالبان بر تعادل هیدروپلتیک منطقه تأثیر گذاشته و چه فرصت‌ها یا تهدیدهایی برای آینده همکاری‌های منطقه‌ای در حوزه آب ایجاد شده است؟ در فرضیه نیز تاکید شده است که طالبان با بهره‌گیری از موقعیت جغرافیایی کشور افغانستان و عدم تعهد به رژیم‌های الزام‌آور آبی، سعی در افزایش اهرم‌های فشار و کسب منافع راهبردی از طریق پروژه‌هایی چون کانال قوش‌تپه دارد این پژوهش با بهره‌گیری از نظریه‌های هیدروپلتیک، به دنبال روشن‌سازی دینامیک‌های نوظهور در تعاملات آبی منطقه و آینده همکاری یا منازعه آبی در منطقه آسیای مرکزی است . https://ca.ipisjournals.ir/article_732621_c71e2cd848a89e7f4f3bbb82826abe32.pdf

ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 31 132 2025 12 22 A Hermeneutic Analysis of the Concepts of Wisdom and Knowledge in Abai Kunanbaiuly’s Words of Edification: From the Context of Kazakh Cultural Identity to the Intellectual Space of Central Asia in the 19th Century خرد و دانش در نصیحت‌نامۀ آبای: از بستر هویت قزاق‌ها تا فضای فکری آسیای‌میانه در قرن نوزدهم میلادی 243 274 732622 10.22034/ca.2025.2070296.1918 FA فهیمه شکیبا استادیار، دانشگاه ولی‌عصر(عج) رفسنجان، f.shakiba@vru.ac.ir 0000-0002-0546-3800 Journal Article 2025 08 29 Abai Kunanbaiuly (1845–1904) was a prominent Kazakh thinker and poet of the nineteenth century. His seminal work, Words of Edification, is a wisdom-laden text that emerged amid Kazakhstan’s identity, cultural, and colonial crises. In forty-five Words, Abai articulates profound humanistic and ethical reflections. This study, employing a directed qualitative content analysis and a philosophical hermeneutic approach, seeks to demonstrate how Abai’s ideas on wisdom and knowledge in Words of Edification are intricately linked to the cultural identity of Kazakhs and the Intellectual Space of Central Asia in the nineteenth century. Accordingly, the central question of this research is: How does Abai, through redefining the concepts of wisdom and knowledge, respond to the Kazakh cultural identity and the Intellectual Space of Central Asia crisis and formulate a model of ethical-cultural subjectivity? Through analyzing selected passages, the article reveals that Abai was not only a poet and social reformer but also a morally grounded philosopher striving to cultivate the traits of a conscious human being amid an identity crisis in Central Asia. In Abai’s view, wisdom serves as a tool for discerning good from evil, while knowledge becomes a means for seeking truth and justice. These concepts connect to moral self-cultivation on the individual level, social reform on the communal level, and cultural identity reconstruction in the face of foreign domination on the historical level. Thus, Words of Edification is a multilayered text aimed at both personal identity and collective awakening, offering a model for nurturing the “wise and committed human.” آبای قونانبای‌اغلو (1845ــ‌1904) متفکر و شاعر برجستۀ قزاق در قرن نوزدهم میلادی است. اثر برجستۀ او با نام نصیحت‌نامه نوشته‌ای حکمت‌آمیز است که در بستری از بحران‌های هویتی، فرهنگی و استعماری قزاقستان پدید آمد. او در این کتاب در چهل‌و‌پنج گفتار اندیشه‌های ژرف انسانی و اخلاقی را بیان می‌کند. نوشتار حاضر با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی هدایت‌شده و رویکرد هرمنوتیک فلسفی سعی دارد نشان دهد اندیشه‌های آبای دربارۀ خِرَد و دانش، در نصیحت‌نامه، با هویت قزاق‌ها و فضای فکری آسیای‌میانه در قرن نوزدهم پیوند دارد. ازاین‌رو، سؤال اصلی پژوهش حاضر این است که آبای چگونه در نصیحت‌نامۀ خود با بازتعریف مفاهیم خرد و دانش به بحران هویتی قزاق‌ها و فضای فکری آسیای‌میانه در قرن نوزدهم واکنش نشان داده و نوعی سوژگی اخلاقی‌ـ‌فرهنگی را صورت‌بندی کرده است. این مقاله با تحلیل نمونه‌هایی از گفتارهای او نشان می‌دهد آبای نه‌تنها شاعر و مصلحی اجتماعی، بلکه فیلسوفی اخلاق‌محور بوده است که در صدد بنیان‌نهادن ویژگی‌هایِ انسانی آگاه در دل بحران هویتی آسیای‌میانه بود. خرد در نگاه او ابزاری برای تمیز خیر از شر و دانش وسیله‌ای برای حقیقت‌جویی و عدالت است. این مفاهیم در سطح فردی به خودسازی اخلاقی، در سطح اجتماعی به اصلاح جامعه، و در سطح تاریخی با بازسازی هویت فرهنگی در برابر سلطۀ بیگانه پیوند می‌خورد. بدین‌ترتیب، نصیحت‌نامۀ آبای متنی چندلایه است که هویت فردی و بیداری جمعی را هدف می‌گیرد و الگویی برای پرورش «انسان خردمند و متعهد» ارائه می‌دهد. https://ca.ipisjournals.ir/article_732622_adce193dd842c954ffb024f27b797a55.pdf

ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 31 132 2025 12 22 Scientific Information and Contents شناسنامه علمی فارسی 732792 FA Journal Article Scientific Information and Contents شناسنامه علمی  و فهرست مطالب https://ca.ipisjournals.ir/article_732792_a1e71255dc7306a3adc421276764d341.pdf

ناشر: وزارت امور خارجه فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز 2322-3766 31 132 2025 12 22 Extended English Abstracts Extended English Abstracts 732794 FA Journal Article Extended English Abstracts Extended English Abstracts https://ca.ipisjournals.ir/article_732794_25535d439c7d56adc9dc8cce0c9472f2.pdf