1
گروه مطالعات آسیایی، دانشکده اکو، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2
دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
10.22034/ca.2026.2079982.1959
چکیده
آذربایجان با تکیه بر منابع غنی نفت و گاز دریای خزر و پروژههایی همچون خط لوله باکو–تفلیس–جیهان و کریدور گازی جنوبی، توانسته جایگاه خود را بهعنوان یک بازیگر کلیدی در تأمین امنیت انرژی اروپا تثبیت کند. این سیاست نه تنها بعد خارجی دارد بلکه بهعنوان ابزاری برای مشروعیتبخشی داخلی نیز عمل میکندبا وجود فشارهای روسیه، ترکیه و همچنین تحولات مربوط به جنگ اوکراین، باکو توانسته است موازنهای عملگرایانه میان منافع بازیگران مختلف ایجاد کند. سوال اصلی مقاله این است که منابع انرژی (نفت و گاز) چگونه به عنوان ابزاری استراتژیک در خدمت تأمین و پیشبرد اهداف کلان جمهوری آذربایجان در تعامل با اتحادیه اروپا قرار گرفته است؟ فرضیه پژوهش این است که آذربایجان با اتخاذ رویکردی واقعگرایانه و بهرهگیری از انرژی بهعنوان اهرم فشار و ابزار تعامل، توانسته است هم جایگاه خود را در نظم انرژی اوراسیا و اروپا ارتقا دهد و هم از آن بهعنوان ابزاری برای تقویت مشروعیت داخلی بهره گیرد. در این مقاله از چارچوب نظری واقعگرایی، روش تحقیق مبتنی بر تحلیل کیفی و بهرهگیری از منابع ثانویه شامل مقالات علمی، گزارشهای مراکز پژوهشی و دادههای آماری تا سال ۲۰۲۵ است.
اصولی اودلو,قاسم و رضایی راد,ابراهیم . (1405). انرژی و روابط جمهوری آذربایجان با اتحادیه اروپائی. فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 32(134), 175-202. doi: 10.22034/ca.2026.2079982.1959
MLA
اصولی اودلو,قاسم , و رضایی راد,ابراهیم . "انرژی و روابط جمهوری آذربایجان با اتحادیه اروپائی", فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 32, 134, 1405, 175-202. doi: 10.22034/ca.2026.2079982.1959
HARVARD
اصولی اودلو قاسم, رضایی راد ابراهیم. (1405). 'انرژی و روابط جمهوری آذربایجان با اتحادیه اروپائی', فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 32(134), pp. 175-202. doi: 10.22034/ca.2026.2079982.1959
CHICAGO
قاسم اصولی اودلو و ابراهیم رضایی راد, "انرژی و روابط جمهوری آذربایجان با اتحادیه اروپائی," فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 32 134 (1405): 175-202, doi: 10.22034/ca.2026.2079982.1959
VANCOUVER
اصولی اودلو قاسم, رضایی راد ابراهیم. انرژی و روابط جمهوری آذربایجان با اتحادیه اروپائی. مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز. 1405;32(134):175-202. doi: 10.22034/ca.2026.2079982.1959