دیپلماسی ترانزیتی در اوراسیا مطالعه تطبیقی مسیر ایران و راه‌آهن ترانس‌افغان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشگاه یسه نوف قزاقستان

چکیده
کشورهای محصور در خشکی آسیای مرکزی در پی تحولات ژئوپلیتیک ناشی از بحران اوکراین و ضرورت بازآرایی زنجیره‌های تأمین، به دنبال دسترسی امن و کم‌هزینه به آب‌های آزاد هستند. این پژوهش با روش کیفی و تحلیلی-تطبیقی، دو گزینه راهبردی یعنی «کریدور ترانزیتی ایران» (بندر چابهار و بندرعباس) و «راه‌آهن ترانس‌افغان» را بر اساس چهار شاخص هزینه-زمان، ظرفیت زیرساختی، امنیت عملیاتی و پایداری سیاسی-مالی مقایسه می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که مسیر ایران به دلیل زیرساخت‌های موجود و ثبات عملیاتی، در کوتاه‌مدت برتری دارد؛ درحالی‌که ترانس‌افغان با وجود مسافت کوتاه‌تر، با چالش‌های امنیتی افغانستان و بن‌بست تأمین مالی روبه‌روست. این دو مسیر در چارچوب نظریه‌های ژئواکونومی و وابستگی متقابل، ابزارهای مکمل تنوع‌بخشی ترانزیتی به شمار می‌روند. فرضیه پژوهش بر این مبنا استوار است که مسیر ایران به دلیل ثبات نسبی زیرساختی و دسترسی به شبکه مجهز بندری، مزیتی ایجابی دارد اما راه‌آهن ترانس‌افغان علیرغم موانع شدید امنیتی و سیاسی حکومت افغانستان، به دلیل کوتاه‌شدن مسافت و حمایت مالی نهادهای منطقه‌ای، گزینه‌ای راهبردی کشورهای آسیای مرکزی خواهد بود.
کلیدواژه‌ها: آسیای مرکزی، ژئواکونومی، ترانزیت، بندر چابهار، راه‌آهن ترانس‌افغان، کریدور شمال-جنوب.

کلیدواژه‌ها