1
دانش آموخته دکتری روابط بین الملل، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2
دانشیار روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
چکیده
مدیریت یکپارچه منابع آب و حوضه از دهه 70 میلادی برای حل چالشهای ناشی از کم آبی مطرح بوده و بهطورمشخص بعد از ارائه دستورکار 21 سازمان ملل در نشست سران زمین در ژانویه 1992 در ریودوژانیرو بهصورت یک الزام جهانی در آمد. مدیریت یکپارچه منابع آب و حوضه، یکی از شیوههای بهینه تخصیص آب در داخل کشورها و در عین حال از راهکارهای جهانی برای مهار بحران آب و پیشگیری از منازعات آبی در حوضههای آبی مشترک است. یکی از این حوضههای آبی مهم، ارس- کُر است که با پنج کشور ساحلی: ترکیه، گرجستان، جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ایران در منطقه ژئوپلیتیک قفقاز جنوبی جریان دارد. حال، سوال این است که کشورهای ساحلی حوضه کُر- ارس تا چه اندازه مدیریت یکپارچه منابع آب و حوضه را بهکار گرفتهاند؟ فرضیۀ مقاله حاضر این است که با وجود تلاشها و اقدامات صورت گرفته، هنوز برنامههای آبی کشورهای ساحلی حوضه ارس- کُر فاصله زیادی با اصول و معیارهای مدیریت یکپارچه منابع آب و به خصوص حوضه دارد. در این مقاله از روش توصیفی- تحلیلی و کتابخانهای برای بررسی میزان التزام کشورهای ساحلی حوضه کُر- ارس به اصول و معیارهای مدیریت یکپارچه منابع آب و حوضه استفاده شده است.
کاظم زاده دولت آباد,احمد و شفیعی,نوذر . (1400). مدیریت یکپارچه منابع آب و حوضه رودخانهای؛ مطالعه موردی: حوضه آبی ارس-کُر. فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 27(114), 91-129.
MLA
کاظم زاده دولت آباد,احمد , و شفیعی,نوذر . "مدیریت یکپارچه منابع آب و حوضه رودخانهای؛ مطالعه موردی: حوضه آبی ارس-کُر", فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 27, 114, 1400, 91-129.
HARVARD
کاظم زاده دولت آباد احمد, شفیعی نوذر. (1400). 'مدیریت یکپارچه منابع آب و حوضه رودخانهای؛ مطالعه موردی: حوضه آبی ارس-کُر', فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 27(114), pp. 91-129.
CHICAGO
احمد کاظم زاده دولت آباد و نوذر شفیعی, "مدیریت یکپارچه منابع آب و حوضه رودخانهای؛ مطالعه موردی: حوضه آبی ارس-کُر," فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 27 114 (1400): 91-129,
VANCOUVER
کاظم زاده دولت آباد احمد, شفیعی نوذر. مدیریت یکپارچه منابع آب و حوضه رودخانهای؛ مطالعه موردی: حوضه آبی ارس-کُر. مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 1400; 27(114): 91-129.
