1
دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم انسانی، رشته روابط بین الملل
2
عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس
چکیده
این پژوهش با تأکید بر نقش عوامل خارجی به دنبال بررسی صلحی است که منجر به فروپاشی حکومت افغانستان شد. بعد از حضور بیست ساله آمریکا در افغانستان، بیشترین اولویتهای سیاسی از قبیل جنگ و صلح و بحث تروریسم در افغانستان توسط ایالات متحده آمریکا تعیین تکلیف میشد. سرانجام، سرنوشت این کشور در پیمان دوحه در سال ۲۰۲۰، توسط طرفهای مختلف تعیین شد. این پیمان و خروج نیروهای نظامی آمریکایی از پایگاه نظامی بگرام زمینه سقوط حکومت افغانستان را در ۱۵ آگوست ۲۰۲۱ قطعی کرد. پرسش اصلی این پژوهش آن است که چه عوامل خارجی مهمی در سقوط حکومت افغانستان دخیل بوده اند؟ فرضیه این پژوهش آن است که علاوه بر مسائل مختلف داخلی، عامل اصلی فروپاشی دولت افغانستان، عوامل خارجی بوده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که توافقنامة صلح دوحه بهعنوان عامل مشروعیتدهی به طالبان؛ خروج نیروهای نظامی خارجی بهعنوان ایجادکننده خلاء قدرت و؛ حمایت پاکستان از طالبان، سه عامل مهم کلیدی برای فروپاشی دولت در افغانستان بودهاند.
سروش,نثاراحمد و موسوی شفائی,سید مسعود . (1403). صلح که منجر به فروپاشی شد؛ نگاهی به عوامل خارجی سقوط حکومت افغانستان. فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 30(ویژه نامه), 129-154.
MLA
سروش,نثاراحمد , و موسوی شفائی,سید مسعود . "صلح که منجر به فروپاشی شد؛ نگاهی به عوامل خارجی سقوط حکومت افغانستان", فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 30, ویژه نامه, 1403, 129-154.
HARVARD
سروش نثاراحمد, موسوی شفائی سید مسعود. (1403). 'صلح که منجر به فروپاشی شد؛ نگاهی به عوامل خارجی سقوط حکومت افغانستان', فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 30(ویژه نامه), pp. 129-154.
CHICAGO
نثاراحمد سروش و سید مسعود موسوی شفائی, "صلح که منجر به فروپاشی شد؛ نگاهی به عوامل خارجی سقوط حکومت افغانستان," فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 30 ویژه نامه (1403): 129-154,
VANCOUVER
سروش نثاراحمد, موسوی شفائی سید مسعود. صلح که منجر به فروپاشی شد؛ نگاهی به عوامل خارجی سقوط حکومت افغانستان. مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 1403; 30(ویژه نامه): 129-154.
