بررسی تطبیقی مدل های رفتاری قدرت های نوظهور چین و هند در تعامل با ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی

2 استادیار گروه مطالعات جهانی و فرامنطقه ای، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران

10.22034/ca.2026.2071434.1922
چکیده
جمهوری اسلامی ایران که در منطقه مابین قفقاز و اقیانوس هند واقع شده ، دارای موقعیت راهبُردی با توانایی واپایش خلیج‌فارس، منطقه دریای خزر، افغانستان و حتی پاکستان است و از اهمیت ویژه‌ای برای قدرت‌های نوظهور برخوردار است. این کشور با درک پویایی‌های نظام بین‌الملل، به‌صورت ضمنی راهبُرد نگاه به شرق را در دستور کار قرار داده است. باتوجه‌به اهمیت چین و هند در تحولات بین‌المللی و منطقه‌ای، ارزیابی سیاست خارجی دو کشور نسبت به ایران برای تحلیل چشم‌اندازهای همکاری آنها در نظام جهانی ضروری است. اما سؤال اینجاست که این قدرتهای نوظهور در تعامل خود با ایران از سال 2015 تا کنون چه الگوی رفتاری را دنبال کرده اند؟ یافته‌های پژوهش که از طریق آزمون فرضیه با استفاده مدل نظری الگوی رفتاری قدرتهای نوظهور در کنار تحلیل تطبیقی اسناد موجود حاصل شده است، نشان می‌دهد که هر دو کشور به دلایل مختلفی از جمله منافع اقتصادی، امنیت انرژی، ثبات منطقه‌ای و ملاحظات ژئوپلیتیکی از سال 2015 تا کنون مدل رفتاری عمل‌گرا و همکاری‌جویانه را در تعامل با ایران اتخاذ کرده‌اند. این الگوی رفتاری از جانب چین بیشتر دنبال می‌شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات