جنگ دوم قرهباغ روایتی جدید از پایان یک بحران قدیمی و آغازی بر یک نظم جدید میباشد. وجود بازیگران غیرمستقل در یک ساختار امنیتی کوچک متاثر از روابط قدرت سایر بازیگران بین المللی میباشد که میبایست براساس نظم تجویزی از سوی آن قدرت فائق یا بازیگران فعال در آن منطقه به ایفای نقش خود بپردازند. اگرچه معادلات امنیتی موجود در قفقازجنوبی در تمامی سالهای پیش از جنگ دوم قرهباغ براساس موازنه قدرت شکل گرفته بود ولی بدلایل مختلفی از جمله رویگردانی روسیه از دولت جدید ارمنستان و افزایش بازیگری ترکیه و رژیم صهیونیستی میدان کارزار قرهباغ برای دومین بار شعلهور شد و با اتمام آن، فصل جدیدی از روابط منطقهای و فرامنطقهای براساس نظم نوین برگرفته از گزارهها و مولفههای جدیدی همچون تنوع سیاست خارجی ارمنستان، چشم انداز مذاکرات ارمنستان و آذربایجان، آینده احتمالی سیاست داخلی و خارجی گرجستان و تلاش آذربایجان برای یک رویکرد جدید سیاست خارجی پس از تسلط نظامی بر قره باغ و رقابت بر سر توسعهی کریدورهای بین المللی در حال شکلگیری است. ترتیبات امنیتی جدیدی که در حقیقت تبلوری از رقابت قدرتهای بزرگ جهانی در منطقه قفقاز جنوبی میباشد. مقالهی حاضر این ادعا را پیش میکشد که بدلیل وجود بازیگران مختلف، سرعت بالای تحولات در منطقهی قفقاز جنوبی، متغیرهایی میتواند ایفای نقش کنند که خارج از کنترل محقق بوده و بر نتیجهی حاصله اثرگذار باشند. لذا بررسی تمامی متغییرهای موثر بر نظم این منطقه در حدود امکانات روش شناسی بیان شده از سوی محقق شـکل گرفتـه و ممکن است بـا کاسـتیهـایی مواجـه باشد.
