سیاست خارجی چین و سازمان همکاری شانگهای

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

فارغ التحصیل کارشناسی ارشد حقوق بین الملل از دانشگاه شهید بهشتی

چکیده
سازمان همکاری شانگهای، در سال ۲۰۰۱ با اولویت همکاری‌های­ امنیتی و سیاسی پایه‌گذاری شد. چین به‌عنوان مؤسس اصلی سازمان اهداف مختلفی از جمله توسعه و امنیت منطقه‌ای، پیگیری اهداف ابتکار کمربند و جاده و زمینه‌سازی برای نظم جدید جهانی از طریق مقابله با یک‌جانبه‌گرایی را در سازمان دنبال می­کند. نوشتار حاضر، بر اساس نظریه موازنه نهادی، سازمان شانگهای را ابزاری مناسب برای تأمین اهداف چین می‌داند و علاوه بر این اهداف، تأثیر تحولات بین‌المللی اخیر از جمله وضعیت افغانستان، جنگ اوکراین و تشدید اختلافات چین با آمریکا بر جایگاه سازمان همکاری شانگهای در سیاست خارجی چین را بررسی و نتیجه‌گیری می‌کند که عوامل یاد شده موجب تقویت جایگاه سازمان در نگاه سیاست­گذاران چینی شده‌اند. چین، در راستای تحقق اهداف و منافع خود از طریق سازمان، با چالش‌هایی از جمله عدم انسجام داخلی سازمان و نیز اختلافات اساسی با کشورهای عضو روبرو است که حل و فصل آنها نیازمند برنامه‌ریزی دقیق و اتخاذ رویکردی مناسب است. در نگارش این مقاله، از روش تحلیلی - توصیفی و داده‌های کتابخانه­ای و اینترنتی بهره گرفته شده است.

کلیدواژه‌ها