پژوهش حاضر درصدد طراحی و اعتبارسنجی مدل آسیبهای توسعهافرهنگی در آسیایمرکزی است. برای پردازش مسأله، از راهبرد پژوهش کیفی و از نوع تحلیل مضمون بهره گرفته شده است. دادههای پژوهش با استفاده از مصاحبهی نیمه استاندارد با 18 نفر از خبرگان حوزه مطالعات منطقهای (آسیایمرکزی) که با استفاده از روش نمونهگیری نظری انتخاب شده بودند؛ گردآوری گردید و با کاربست روش تحلیل مضمون از نوع شبکهی مضامین مورد تحلیل و مدل مفهومی اندازهگیری شبکهای برساخته شد. یافتههای پژوهش کیفی نشان داد که مدل آسیبهای توسعهفرهنگی در آسیایمرکزی شامل 4 مضمون فراگیر: 1- فقدان جامعه مدنی و رسانههای مستقل شامل مضمون (ضعف رسانهای و سانسور؛ مسائل و مشکلات اجرایی مرتبط با دولت و ضعف فرهنگ سازی در رابطه با جامعه مدنی) 2- ضعف فرهنگ دموکراتیک متشکل از دو مضمون ( فرهنگ حامی- پیرو و ضعف فرهنگ عمومی) 3- پایین بودن شاخصهای آموزش متشکل از دو مضمون ( ضعف ساختاری و مدیریتی در نهادهای آموزشی و موازیکاری و چندعاملیتی قانونی و اجرایی) و4- چالشهای منطقهای و فرامنطقهای متشکل از دو مضمون ( رقابت قدرتهای منطقهای و فرا منطقهای و تاثیرات جهانی شدن بر فرهنگ منطقه) میباشد. علاوه بر آن، جهت «اعتبارسنجی» مضامین و مدل برساختهشده، از دو روش ارزیابی اعتبار به شیوهی ارتباطی و نیز روش ممیزی و به منظور «پایاییسنجی» از دو روش قابلیت تکرارپذیری و نیز قابلیت انتقال یا تعمیمپذیری استفاده شده است.
فرهادی,محمد . (1404). طرلحی و ارزیابی مدل آسیبشناسی شاخصهای توسعه فرهنگی در آسیایمرکزی. فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 31(131), 87-112. doi: 10.22034/ca.2025.731852
MLA
فرهادی,محمد . "طرلحی و ارزیابی مدل آسیبشناسی شاخصهای توسعه فرهنگی در آسیایمرکزی", فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 31, 131, 1404, 87-112. doi: 10.22034/ca.2025.731852
HARVARD
فرهادی محمد. (1404). 'طرلحی و ارزیابی مدل آسیبشناسی شاخصهای توسعه فرهنگی در آسیایمرکزی', فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 31(131), pp. 87-112. doi: 10.22034/ca.2025.731852
CHICAGO
محمد فرهادی, "طرلحی و ارزیابی مدل آسیبشناسی شاخصهای توسعه فرهنگی در آسیایمرکزی," فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 31 131 (1404): 87-112, doi: 10.22034/ca.2025.731852
VANCOUVER
فرهادی محمد. طرلحی و ارزیابی مدل آسیبشناسی شاخصهای توسعه فرهنگی در آسیایمرکزی. مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, 1404; 31(131): 87-112. doi: 10.22034/ca.2025.731852
